O Autorze

Lucjan Piela urodził się w 1943 r. w Galicji, w Sokołowie Małopolskim (tam od wieków mieszkała jego rodzina). Od 1944 jego miastem był Rzeszów, gdzie w 1960 ukończył 350-letnie Liceum im. ks. Konarskiego. W roku 1965 został absolwentem Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, a pięć lat później uzyskał tam doktorat pod kierunkiem światowej sławy profesora Włodzimierza Kołosa. Kariera naukowa Lucjana Pieli związana jest z Centre Europeen de Calcul Atomique et Moleculaire (Francja), Facultes Universitaires de Namur (Belgia), Cornell University (USA), a przede wszystkim z Uniwersytetem Warszawskim, gdzie został docentem w roku 1976, a profesorem w roku 1989. Lucjan Piela jest autorem ok. 100 publikacji naukowych w czasopismach międzynarodowych. W roku 2001 został wybrany członkiem zagranicznym Belgijskiej Akademii Królewskiej (Academie Royale des Sciences, des Lettres et des Beaux-Arts), a w roku 2004 członkiem Europejskiej Akademii Nauk.
Główne osiągnięcia naukowe prof. Lucjana Pieli dotyczą:
  1. Siły dalekiego zasięgu w polimerach
    Prof., Piela razem ze swoimi współpracownikami belgijskimi zastosował rozwinięcie multipolowe do dokładnego obliczenia sił dalekiego zasięgu w polimerach. Rozwinięcie to było używane w teorii oddziaływań międzycząsteczkowych, po raz pierwszy zostało zastosowane w problemie jednej molekuły. Dokładne wyniki uzyskiwano teraz w łatwych i tanich obliczeniach. Prof. Piela wspólnie z dr L. Stolarczykiem udowodnili także, że aby wyniki nie zależały od wyboru układu współrzędnych (jak to było niemal regułą w literaturze), należy zastosować specjalny sposób sumowania szeregu multipolowego. Wykazali również, że swoboda wyboru komórki elementarnej pozwala dokładnie skompensować pole elektrostatyczne nieskończonego kryształu przez pewne specjalnie dobrane ładunki powierzchniowe. Prof. Piela ze współpracownikami belgijskimi wyjaśnił również, na czym polega tzw. dalekozasięgowe oddziaływanie wymienne.
    Praca Ralpha Wheelera, Lucjana Pieli i noblisty Roalda Hoffmanna dotycząca ologomerów została wyróżniona w Nachrichten der Chemie jako „znaczący postęp w chemii nieorganicznej w 1988 r.”.
  2. Problem globalnego minimum w matematyce
    Prof. Piela, wspólnie z Jarosławem Kostrowickim i Haroldem Scheraga wprowadzili nową ideę w optymalizacji globalnej funkcji. Polega ona na deformacji funkcji optymalizowanej do takiej postaci, że znalezienie jej minimum globalnego staje się proste, a następnie stopniowe cofanie deformacji aż do powrotu do funkcji wyjściowej. W wielu przypadkach pozwala to znaleźć minimum globalne funkcji nawet wtedy, gdy całkowita liczba minimów jest astronomiczna. W szczególności idea ta prowadzi do tzw. metody dyfuzyjnej, która pozwala wprowadzić czas jako parametr deformacyjny. Okazało się, że idea ta jest blisko związana z szeregiem ważnych równań fizyki.

Idee chemii kwantowej

Lucjan Piela

Autor, uznany dydaktyk, zadbał o to, by studenci poznawali chemię kwantową w sposób łatwy i przyjemny, czemu służy zarówno potoczysty język wykładu, jak również sugestywne rysunki wykonane przez autora.

więcej »

Copyright © 1997-2017 Wydawnictwo Naukowe PWN SA
infolinia: 0 801 33 33 88