nabłonek płaski

nabłonek płaski, 1) nabłonek jednowarstwowy płaski, rodzaj nabłonka jednowarstwowego budowanego przez płaskie komórki, tzn. komórki o znacznie mniejszej wysokości niż ich szerokość; zwykle stanowi powierzchnie intensywnej wymiany, czemu sprzyja płaskość ("lw;cienkość"up;) nabłonka; spotykany jako wyściółka naczyń krwionośnych (→ śródbłonek), powierzchni oddechowych (→ nabłonek oddechowy) lub jam ciała; 2) nabłonek wielowarstwowy płaski zbudowany z kilku warstw komórek, płaskich zwłaszcza w warstwie zewnętrznej (w wewnętrznych mogą mieć kształt nawet walcowaty), w obrębie którego wyróżnia się wielowarstwowy n. p. rogowaciejący (charakterystyczny dla odkrytych powierzchni ciała –naskórek; w nabłonku tym zewnętrzne warstwy komórek ulegają rogowaceniu oraz ciągłemu złuszczaniu i są zastępowane przez kolejne warstwy komórek nabłonka) lub nierogowaciejący, występujący na stale wilgotnych powierzchniach ciała, takich jak jama ustna, przełyk, odbyt, pochwa, rogówka.

Multimedialna encyklopedia powszechna PWN. Edycja 2009

Multimedialna Encyklopedia PWN 2009»

Nowa lepsza i najbardziej aktualna Multimedialna encyklopedia powszechna PWN!

A w niej:

  • ponad 140 000 haseł,
  • 10 000 ilustracji,
  • 574 nowych tabel,
  • 141 nowych kalendariów,
  • 200 nowych cytatów.
Copyright © 1997-2019 Wydawnictwo Naukowe PWN SA
infolinia: 0 801 33 33 88